Οι δύο οψεις

  

-Εξακολουθώ πεισματικά να μην αναρτώ χριστουγεννιάτικα ποστ.....μπλιαχ....-

Κατα  τις 12 χθες βράδυ, βγαινει η κόρη μου μέσα απ'  το δωματιο της και με διεσταλμένα απο τρόμο μάτια μου φωνάζει: Μαμά, σκοτώθηκε ένας φίλος μου......

Δυο παιδιά, 24  χρονών , που βρίσκονταν ως εκείνη τη στιγμη μαζί....ως τη στιγμη που διέταξε ο Αόρατος τον ένα , προχώρα ένα βήμα εσύ μπροστά....και πέσε στο λιμάνι του Πειραιά...

Αυτά έγιναν την Δευτέρα το βραδυ, όντως στο λιμάνι του Πειραιά και σήμερα το μεσημέρι η κηδεία στο Ηράκλειο

Πριν 11 χρόνια, ένα μωρό γεννήθηκε στο Βενιζέλειο Νοσοκομειο Ηρακλειου, απο μια δεκαεφτάχρονη που  για τους λόγους της δεν μπορούσε τελικά να το κρατήσει.

Ενα στενά οικογενειακό μου ζευγάρι υιοθέτησε το συγκεκριμένο μωρο το οποιο όχι μόνο γέμισε τη ζωή του ζευγαριού, αλλά απέκτησε και το ίδιο μια βασιλική στην κυριολεξία ζωή!

Τόσο υλικά όσο και συναισθηματικά !

Τι σχέση έχουν τώρα μεταξύ τους αυτές οι δυο ιστοριες θα σας πω αμέσως;

Αναρωτηθήκατε ποτέ, πόσες χιλιάδες παιδιά γεννιούνται την ίδια ωρα σ΄ ολοκληρο το κόσμο;

Γεννιούνται όμοια, με τις οδύνες της γέννας

Βγάζουν την πρώτη κραυγή της ζωής απ΄  το στοματάκι τους όμοια.

Τι ειναι λοιπον αυτό ρε γαμώτο, που κάνει δυο παιδιά, δυο ανθρώπους, ενώ γεννιούνται ταυτόχρονα να αποκτούν στην πορεία τόσο διαφορετικές τύχες;

Τι ειναι αυτο,  να πάρει και να σηκώσει, που διαφοροποιεί τόσο ζωη απο ζωη δίνοντας στη  μια τόση ευτυχία και στην άλλη τόση δυστυχία;

Τί ειναι αυτό που κάνει τη μια μάνα να κλαίει επειδή έχασε το παιδί της και την άλλη επειδή "κάηκαν οι κουραμπιέδες της;'

Ποτέ δεν κατάλαβα, και προπάντων δεν  δικαιολόγησα, τις δυο αυτές όψεις της ζωής

Τις τόσο ακραίες!!!

Που χωρίζουν χειρότερα απο συρματοπλεγμα....

Που πονάνε χειρότερα κι απ  τις χειρότερες ξυραφιές....

Ποιος καθορίζει τις τύχες μας ρε γαμώτο;;;;;;
Ποιος κάνει τις ανθρώπινες ζωές να διαφέρουν τόσο, όσο και η ζωή των δυο σκύλων που βλέπετε στην ανάρτηση;


Λυπάμαι αν, αποψε ειδικά,  δεν ειμαι  ευχάριση. Πιστέψε με,  δεν ειναι από έλλειψη αισιοδοξίας, ειναι απλά απο κατά μέτωπον αντιμετώπιση της πραγματικότητας
Δυστυχως, δεν ειναι όλοι οι άνθρωποι κακομαθημένοι της αγάπης....
Κι αν μη τι άλλο, αυτο πρέπει να το σεβόμαστε

Οταν το μεταφορικό αγγίζει το κυριολεκτικό!

Οχι, όχι....δεν ειναι ο αδελφός μου τις αποκριες....

Ενας , πέρα ως πέρα αληθινός, Ινδιάνος μουσικός ειναι που κατά τύχη συνάντησα στη πόλη μας τις προάλλες,

και μου έκανε εντύπωση, και μένα κι εκείνου, η ομοιότητα μας....

Κοίτα λοιπον που όλοι οι άνθρωποι του κόσμου "αδέλφια" είμαστε τελικα!

Και καμιά φορά μάλιστα, τόσο που το μεταφορικό, αγγίζει το κυριολεκτικό...

Τόσο που αν ο πατέρας μου δεν ειχε πεθάνει εδώ και χρόνια

κι αν η μάνα μου δεν ήταν "πέντε βούγια, δυο μοσχάρια" όπως λέμε εμείς εδώ στη Κρήτη, έκφραση που σημαίνει μεγάλη αθωότητα, έως χαζομάρα, κάτι θα με παραξένευε. -πλακούλα-

Tηλεδίκες και τηλεδικαστές....

Έβλεπα χθες βράδυ την  εκπομπή "Αποτυπώματα" στο Αλτερ

Πάλι σχετικά με την υπόθεση Γρηγορόπουλου- Εμ, τι άλλο;-

Μαζεμένοι λοιπον εκεί , εκτός απο τον παρουσιαστή,  κι ένα σωρό δημοσιογράφοι- Βορίνας κ.α.-περιέγραφαν την υπόθεση  τόσο αυθαίρετα -λες κι ήταν παρόντες την ώρα  που που εκτυλίχθηκε-που αν οι  νομικοι δικαστές έκριναν σύμφωνα με τα  όσα έλεγαν αυτοί, το λιγότερο που θα έκαναν, θα ηταν να κρεμουσαν ανάποδα τον Κορκονέα, και τον κάθε Κορκονέα που ανα διαστήματα δικάζουν κατά τις ορέξεις και τις αποψεις τους, οι κύριοι-ες τηλε-δικαστές  της ελληνικής δικαιοσύνης στις τηλεδίκες τους.

Ολα τα "ξέρουν"....

Για όλα έχουν "αποψη"....

Τίποτα δεν ξεφεύγει απ' το "αετίσιο μάτι τους...'

Τίποτα δεν γλιτώνει απ ΄το βρωμερό επάγγελμα τους

Και σας το λέει αυτό ένας άνθρωπος που ανήκει στο ίδιο συνάφι, έστω και επαρχιακό.

Δεν υπάρχει πιο βρωμερό επάγγελμα από αυτο του δημοσιογράφου

Φτάνεις σε τέτοιο σημείο εθισμου που κοιτάς τον άλλο στα μάτια και να παρακαλάς να πάθει κάτι

αρκεί εσύ να βρεις 'θέμα' για να το κάνεις πρωτοσέλιδο

Κι αν υποθέσουμε πως οι μπάτσοι το παίζουν ράμπο της εξουσίας

οι δημοσιογράφοι δεν το παίζουν, αισθάνονται,

και της περισσότερες φορές είναι ή γίνονται ράμπο της εξουσίας......

Μόνο που αντί για όπλο κρατάνε στυλό, ή μικρόφωνο, το ίδιο κάνει

Χειρότερο όπλο ειναι αυτο

Ακουστε με...

Σας το λέει αυτό ένας άνθρωπος που ανήκει στο ίδιο συνάφι.

Έστω κι αν μπήκε κατά λάθος, ή απο κακή τύχη, σε τούτο το συνάφι