Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

«Εἶναι ῥατσιστικὸς ὁ διαχωρισμός!»



Σήμερα Σήμερα θὰ σᾶς γράψω γιὰ τὴν λογικὴ τοῦ ….παραλόγου!
Συζητοῦσα μὲ κάποιον καθηγητὴ γιὰ τὸν τρόπο ποὺ ὀργανώνονται τὰ τμήματα στὰ δημοτικά, στὰ γυμνάσια καὶ στὰ λύκεια καὶ κυριολεκτικῶς ἔπεσα στὴν ….παγίδα του!
Ἄν καὶ γνωρίζω, προσπάθησα νὰ συνδιαλαγῶ, σὲ λογικὴν βάσιν…
Παράλογον! Διότι τελικῶς κατέληξα …ῥατσίστρια! (Πῶς τά κατάφερα;)

Ὑπάρχουν λοιπὸν στὰ σχολεῖα ὅλων τῶν εἰδῶν οἱ μαθητές!
Ἔξυπνοι, μέτριοι, χαζοί, … Μὲ ἤ χωρὶς μαθησιακὰ προβλήματα… Ἑλληνόπουλα καὶ ἀλλοδαπά…
Γενικῶς… μπερδεμένα μεταξύ τους εἶναι ὅλα!

Σὲ κάθε τμῆμα, ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖον ἔως τὸ πέρας τοῦ Λυκείου, τὰ παιδιὰ δὲν διαχωρίζονται!
Εἶναι ἴσα! Κι ἔως ἐδῶ ἔχει καλῶς! Νομικῶς εἶναι πράγματι ἴσα…
Ἀλλά σέ ἐπίπεδον ἀντιλήψεως; Ἱκανοτήτων; Γνώσεων;
Καί συμβαίνει αὐτό γιά ὅλα τά τμήματα τοῦ πληθυσμοῦ μας;;

Ὄχι φυσικά… Ἀλλὰ γιὰ μισὸ λεπτό…
Εἶναι ῥατσιστικὸν νὰ δημιουργηθῇ ἕνα τμῆμα, ὅπου θὰ ἐνταχθοῦν παιδιὰ μὲ ὑψηλὸν δείκτη εὐφυΐας, διότι τὰ ὑπόλοιπα θὰ θεωροῦν ἑαυτοὺς ἀκόμη πιὸ ἠλιθίους ἀπὸ ὅ,τι στὴν πραγματικότητα εἶναι. Ἔτσι τοὐλάχιστον πιστεύουν αὐτοὶ ποὺ φτιάχνουν τὰ σχολικὰ προγράμματα!
Ἄν τὲ καὶ νὰ συμφωνήσω… Ἀλλά δέν εἶναι ῥατσιστικόν νά κρατᾶς εὐφυή παιδιά κάτω ἀπό τό ἐπίπεδον τοῦ μέσου ὅρου, πρό κειμένου κάποτε, κάπως, μὲ κάποιο μέσον, νά φθάσουν, ἐάν φθάσουν, ὅταν φθάσουν τά ὑπόλοιπα κάπου ἐκεῖ κοντά;

Εἶναι ῥατσιστικὸν νὰ διαχωρίσῃς τμήματα προχωρημένων, μετρίων καὶ ἀρίστων… Καί δέν εἶναι ῥατσιστικόν νά ἔχῃς μέσα στό ἴδιο καζάνι Ἑλληνόπουλα καί ἀλλοδαπά, πού τελικῶς ὁδηγοῦν τὰ ἀλλοδαπὰ στό νά μισοῦν τήν παιδεία, διότι ἀδυνατοῦν νά παρακολουθήσουν; Δῆλα δή δέν εἶναι ῥατσιστικόν νά βάζῃς ὅλα τά παιδιά στό ἴδιο καζάνι, ἀλλά νά ἀποδεικνύῃς καθημερινῶς στά ἀλλοδαπά πώς οὐδέποτε θά καταφέρουν νά ἀντιληφθοῦν τόν τρόπο πού διδάσκονται τά Ἑλληνόπουλα; Μά καλά; Πόσο ἠλίθιοι εἶναι αὐτοί πού τό σκέφθηκαν καί τό ἐφήρμωσαν;

Εἶναι ῥατσιστικὸν νὰ ἔχῃς σὲ κάποιο ἄλλο τμῆμα παιδιὰ μὲ μαθησιακὲς δυσκολίες… Καί δέν εἶναι ῥατσιστικόν νά τά ὑποχρεώνῃς καθημερινῶς νά συνειδητοποιοῦν πόσο ἠλίθια εἶναι, ὅταν ἔχῃς ὅλα τά παιδιά μέσα στό ἴδιο τμῆμα, καί μόλις ἐλάχιστα νά δύνανται νά παρακολουθοῦν τόν δάσκαλο ἤ τόν καθηγητή;

Καὶ καλά…
Ἑλλαδοκαφριστὰν εἶναι αὐτό… Ἀνοησίες ἀναπαράγει ἀπὸ ἀρχῆς ὑπάρξεώς του…
Γιατί ὅμως ὑπάρχουν τμήματα ἀρχαρίων καί προχωρημένων στίς ξένες γλῶσσες; Αὐτό δέν εἶναι ῥατσιστικόν βρέ ἠλίθιοι; Βρέ ἄσχετοι τῶν ἀσχέτων;
Ἤ μήπως στίς ξένες γλῶσσες δέν δημιουργοῦνται τραύματα μεταξύ τῶν παιδιῶν;
Κι ἐάν ὄχι, γιατί ἕνα παιδί νά δεκτῇ ὥς φυσιολογικόν τό γεγονός τῆς μή ἐπαρκείας του στήν ξένη γλῶσσα, καί κατ’ ἐπέκτασιν δίχως ἀντιρρήσεις νά παραμείνῃ στό …καθυστερημένο τμῆμα, ἀλλά θά δυσκολευθῇ νά ἀποδεκτῇ τήν μή ἐπάρκειά του στήν γραμματική ἤ στά μαθηματικά ἤ στήν φυσική;
Πόσο πιό ἄσχετος μπορεῖ νά γίνῃ κάποιος πού τό παίζει παιδαγωγός;
Πόσο περισσότερο ἀνόητοι πρέπει νά γίνουμε ἐμεῖς πού ἀνεχόμαστε τίς ἀσυναρτησίες καί τούς πειραματισμούς πού ἐφαρμώζουν ἐπάνω στά παιδιά μας; Πόσο πιό ὑπάκουοι θά γίνουμε ἐμεῖς, ἀποδεχόμενοι δίχως ἐνστάσεις, τήν ἐξουσία τοῦ παραλόγου, πού πειραματίζεται μέ τά μυαλά, τήν σκέψιν καί τό αὔριο τῶν παιδιῶν μας;
Καί πότε ἀκριβῶς θά πιάσουμε τό σκουπόξυλο;

Εἰλικρινῶς… Εἶναι πράγματι ῥατσιστικὸς ὁ διαχωρισμός, ὅταν προέρχεται ἀπὸ ἀνεγκεφάλους.
Οὐδέποτε θὰ ἦταν ῥατσιστικὸς ἐὰν προερχόταν ἀπὸ σκεπτομένους…
Ἀλλά νά ἀξιώσω τί;
Λογική; Ποῦ; Στό Ἑλλαδοκαφριστάν; Πῶς; Μέ τήν δημοκρατία τοῦ …παραμορφωμένου;

Ἀφῆστε…
Καὶ μὲ τὸν καθηγητὴ ποὺ συζήτησα, μᾶλλον στὸ παράλογον καταλήξαμε!
Αὐτὸς ὑπερασπιζόταν τὸ δικαίωμα τῶν παιδιῶν στὸν μὴ ῥατσισμὸ κι ἐγὼ τὸ δικαίωμα τῶν παιδιῶν στὴν ἀντιληψιν!
Συνεπῶς;
Ἔπαιξα κι ἔχασα.. Ἀφῆστε δὲ ποὺ ξανάγινα …ῥατσίστρια!

Φιλονόη.

Υ. Γ.1. Εἶναι πράγματι ῥατσιστικὸν νὰ βασιλεύουν οἱ ἠλίθιοι, ἀφανίζοντας κάθε λογικὴ φωνή… Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄλλης ἀναρτήσεως θέμα. Πρὸς ὥρας ἄς ἀπολαύσουμε τὸν εὐνουχισμό μας!

Υ.Γ.2. Ἀλήθεια, εἶναι ὅλα τά δάκτυλα ἴσα;