Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Ειμαστε δυο....

....είμαστε τρεις....είμαστε χίλιοι δεκατρείς....και όχι, οχι,  δεν τραγουδώ...
Αναρωτιέμαι απλώς πόσοι τελικά χαρακτήρες υπάρχουν μέσα μου και αν επιτέλους το κοντέρ  καταφέρει να σταθεροποιηθεί κάποτε..
Γιατί να, βαρέθηκε ρε γμτ να είμαι και δυνατή και αδύναμη, και καλή και κακή, και έξυπνη και χαζή, και ονειροπαρμένη και πραγματίστρια...
Πόσο ακόμα δηλαδή θα πάει ετούτη  η βαλίτσα;;;;;;;;;
Αυτά...

Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010

Μολυβι και χαρτί....





Φοβάμαι…φοβάμαι τις φωνές
που σαλαγούνε πάντα εμπρός μου
Φοβάμαι…φοβάμαι το σκοτάδι
π’ όπου κι αν πάω το βρίσκω
πάντα εμπρος μου 

Φοβάμαι…χέρια γίγαντα
τα νιώθω τυλιγμένα στο μυαλό μου
φοβάμαι, τρέμω
την ώρα που μολύβι και χαρτί
θωρώ μόνο για φάρμακο μου

Σάββατο 6 Νοεμβρίου 2010

Απο την γιαγια Αντιγόνη....




Ουφφφφφφ....επιτέλους πάει κι αυτό.....σήμερα το μεσημέρι σταμάτησα κάθε είδους τρέξιμο κι απόψε απολαμβάνω το σπίτι μου....
Περιττό να σας πω ότι όλο αυτό το διάστημα, ως γίνεται συνήθως, είδα ανθρώπους κοντά μου που μήτε καν  φανταζόμουν, κι αντίθετα πάλι, ανθρώπους  των οποίων την στήριξη περίμενα αυτονόητα, πολύ, μα πολύ μακριά μου.....
Την πιο όμορφη πάντως, την πιο ειλικρινή, την πιο αυθόρμητη, και την πιο γλυκιά ευχή, την πήρα απόψε, από την γιαγιά όλων μας, http://giagia-antigonh.blogspot.com/
Την Γιαγιά Αντιγόνη!!!!!!!!!!


Χτυπά που λέτε το τηλέφωνο:
«Γεια, είμαι η Αντιγόνη», ακουω»
«Ποια Αντιγόνη» ρωτώ χαμένη μέσα στην κοσμάρα μου και στους κάλους που απέκτησα από το πολύ ποδαρόδρομο, και που δεν αποκλείεται να έκαναν μετάσταση και στο κεφάλι μου― χι χι χι―
«Η γιαγιά Αντιγόνη, από τα μπλοκ, σε πήρα κοριτσάκι μου γιατί ήθελα να σου ευχηθώ για αύριο» ακούω και περιττεύει να σας πω ίσαμε που ακούστηκε στην συνέχεια και η δική μου η φωνή....
Δεν θέλω να σχολιάσω περισσότερο το γεγονός, νομίζω δεν σηκώνει σχόλια.
Να πω δε ευχαριστώ;
Κι αυτό το θεωρώ υποκριτικό....το ξέρει εκείνη, το κατάλαβε, το ένιωσε την ώρα που μιλήσαμε ―που δεν ήταν και λιγη―αν την ευχαριστώ ή όχι για την σκέψη και την αγάπη που μου έστειλε....
Απλά μεταφέρω το γεγονός σαν επιβεβαίωση της αγάπης που της έχουν όλοι εδώ μέσα.ΤΗΝ ΑΞΊΖΕΙ.....
Γιαγιά................................................

ΥΓ Τωρα, αν με ρωτάτε για το πως τα βλέπω τα πράγματα εδώ για τις αυριανές εκλογές, ένα θα σας πω.....
Μαυροφορέθηκα μόνη μου, και με ότι τρόπο τουλάχιστον ήθελα, πριν προλάβουν να με μαυροφορέσουν οι άλλοι....
Δυστυχώς μάλλον τα θέλουμε και τα παθαίνουμε....
Αυτά φίλοι μου και μη φίλοι μου






.