…Ανάμεσα στην Ανατολή και Δύση, στο πιο ιερό γεωγραφικό σταυροδρόμι του κόσμου η Ελλάδα… Δυο τεράστια ανθρώπινα συγκροτήματα. Στο ένα οι άνθρωποι ζούσαν σκλάβοι, χωρίς καμιά ιδέα γι’ ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Στο άλλο οι άγριοι ζούσαν αναρχούμενοι κι ανοργάνωτοι.
Δεν είχαν ιδέα για την κοινωνική αλληλεγγύη και την υποταγή του ατομικού ενστίκτου σε κοινωνικό ρυθμό. Δεν είχε ακόμα ο άνθρωπος βρει το δίκαιο μέτρο, τη δύσκολη και περίπλοκη ισορρόπηση ανάμεσα σκλαβιάς και αναρχίας. Ο άνθρωπος ζούσε ακόμα ως άγριο θηρίο πότε αλυσοδεμένο, ποτέ αχαλίνωτο.
Την κρίσιμη αυτή στιγμή παρουσιάστηκε ο “Homo Hellenicus”.
Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία ο άνθρωπος είδε καθαρά ποιο δρόμο πρέπει ν’ ακολουθήσει η ανθρωπότητα. Μήτε δεξιά, στο βάραθρο της σκλαβιάς, μήτε αριστερά, στο βάραθρο της αναρχίας.
Ο Έλληνας χάραξε ένα στενό μονοπάτι ανάμεσα στα δύο βάραθρα. Το μονοπάτι της ελευθερίας. Για πρώτη φορά στον πλανήτη τούτο ο άνθρωπος απόκτησε καθαρή συνείδηση για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του.
Δε μέθυσε από τα δικαιώματα, δεν εξουθενώθηκε από τις υποχρεώσεις. Βρήκε την τέλεια σύνθεση. Πήρε από τον αναρχούμενο ατομισμό όλα τα γόνιμα στοιχεία, δέχτηκε από την πειθαρχημένη υποταγή, όλα τα γόνιμα στοιχεία και δημιούργησε αυτό το καταπληκτικό θαύμα που ονομάζεται ελευθερία.
Ν. Καζαντζάκης
πηγη
Και πολύ καλά κάνουν οι Τουρκαλάδες και τα ζητούν κι ας ξέρουν ότι δεν θα τα δώσουμε!!
Μας ξεφτιλίζουν γιατί αυτό μας αξίζει!!
Ω,ναι..να τους τα δώσουμε!!
Είμαι σίγουρη πως θα τύχουν της εκτιμήσεως ,της προβολής και της θέσεως που τους πρέπει.
Να τα πάρουν και θα πηγαίνουμε με χαρά να τα βλέπουμε, γιατί είμαι σίγουρη πως θα τα έχουν στην καλλίτερη θέση, τι κι αν οι ήρωες αυτοί ήταν οι εχθροί τους;;
Προσωπικά ως Ελληνίδα δεν με προσβάλει καθόλου η πρόταση αυτή,αντιθέτως με τιμά ιδιαιτέρως και τους ευχαριστώ για την εκτίμηση !!
Από την άλλη με ντροπιάζει βαθύτατα το ξεφτιλισμένο αυτό υποκρατίδιο,γιατί κράτος ΕΛΛΗΝΩΝ δεν είναι!!
Αυτό το βαθὐτατα ανθελληνικό κράτος που όσο περνάει ο καιρός και μαθαίνω τέτοια γεγονότα,τόσο αντιλαμβάνομαι γιατί τους ἠταν τόσο εύκολο να μας καταστήσουν κι επισήμως προτεκτοράτο τους!
Γιατί δεν μας άξιζε τίποτε άλλο!
Ελεύθερα κράτη αξίζουν σε ελεύθερους ανθρώπους που τιμούν τα ιερά και τα όσιά τους!
Αν είναι δυνατόν ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ιστορικά κειμήλια όπως το καριοφύλλι του Κολοκοτρώνη,να μην βρίσκονται στις προσθήκες των καλλιτέρων μουσείων μας,αλλά στην ιδιωτική συλλογή υπερηλίκου κυρίας!
Κι όμως είναι αλήθεια..
ΥΓ. Ο μέγας και τρανός Θεμιστοκλής,ένας από τους ήρωες των Περσικών πολέμων, που έσωσε την χώρα μας με τις καίριες παρεμβολές του,στον Μαραθώνα,στο Αρτεμίσιο και στην Σαλαμίνα,ξέρετε πως πέθανε και κυρίως που;
Εξόριστος από τους συμπατριώτες του στην Περσία,όπου ο Αρταξέρξης τον υποδέχτηκε με ανοιχτές αγκάλες ,θεωρώντας πως τέτοια μυαλά τους χρειάζονται,σε αντίθεση με εμάς που πιά δεν μας χρειαζόταν!
«Μακάρι οι Έλληνες να διώχνουν πάντα έτσι τους καλύτερους ανθρώπους τους».. είπε ο Αρταξέρξης !
Αυτό ακριβώς κάναμε και εξακολουθούμε να κάνουμε σε ζωντανούς και πεθαμένους…
Πόσοι και πόσοι ευεργέτες και λαμπρά μυαλά της Ελλάδος,είχαν την ίδια τύχη;
Σεμέλη Διονύσου.
Σπουδαία ιστορικά κειμήλια ηρώων της επαναστάσεως του 1821 παραμένουν αναξιοποίητα στο σπίτι απογόνων ενός εκ των ηρώων της Παλιγγενεσίας, με ό,τι κινδύνους συνεπάγεται αυτό για την ασφάλεια και συντήρησή τους.
Συγκεκριμένα, πρόκειται για κειμήλια μοναδικής ιστορικής αξίας, όπως το καρυοφύλλι του ηγέτη της επαναστάσεως Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, το όπλο του πρωτοπαλίκαρού του, Ζαχαριά, καθώς και προσωπικά αντικείμενα του ήρωα Χατζηγιάννη Μέξη: ιστορικά έγγραφα, ο Μεγαλόσταυρος τον οποίο φορούσε ο Σπετσιώτης πρόκριτος, το παράσημο με το οποίο τιμήθηκε από τον βασιλιά Όθωνα, μετάλλια ανδρείας, έπιπλα και κειμήλια, όπως το μεγάλο μπαούλο-θησαυροφυλάκιό του, αλλά και προσωπικά του οικιακά σκεύη!
Όλα αυτά τα ανεκτίμητης ιστορικής αξίας κειμήλια, βρίσκονται στην οικία της συζύγου τού, μακαρίτη πλέον, Ιωάννη-Χατζηγιάννη Μέξη, δισέγγονου του μεγάλου ευπατρίδη και αναγεννητού των Σπετσών, Χατζηγιάννη Μέξη.
Η χήρα του δισέγγονου Χατζηγιάννη Μέξη, Φάτια, στα 81 της χρόνια πλέον, αντιμέτωπη με την αδιαφορία της Πολιτείας, εκφράζει την αγανάκτησή της αλλά και την αγωνία της για το μέλλον αυτών των ιστορικών αντικειμένων.
«Είμαι σχεδόν 81 χρονών, πόσα χρόνια θα ζήσω για να διατηρώ στο σπίτι μου τόσα σημαντικά κειμήλια ηρώων της Επαναστάσεως; Αυτοί οι ήρωες της Παλιγγενεσίας έδωσαν τη ζωή τους, το αίμα τους, για να ελευθερωθεί η χώρα μας αλλά δυστυχώς, όπως φαίνεται, η Πολιτεία αδιαφορεί. Δεν νοιάζεται στο ελάχιστο να αξιοποιήσει την μεγάλη ιστορική μας κληρονομιά».
Όπως λέει η κ. Μέξη, μια αντιπροσωπεία απόστρατων αξιωματικών εκδήλωσε πριν από χρόνια, ενδιαφέρον για τα κειμήλια των ηρώων της Επαναστάσεως του ’21, για λογαριασμό της Ένωσής τους.
Από την πλευρά όμως της επίσημης Πολιτείας, υπήρξε πλήρης αδιαφορία. «Τους καλέσαμε να έρθουν στο σπίτι και να δουν όλο τον πολύτιμο θησαυρό αλλά ακόμη περιμένουμε», τονίζει η κ. Φάτια Μέξη και συνεχίζει με νόημα: «Εγώ θέλω να παραμείνουν τα ιστορικά κειμήλια των ηρώων στην Ελλάδα και να μην πάνε αλλού…».
Εκπληκτικό! Το καρυοφύλλι του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, αλλά και του πρωτοπαλικαριού του Ζαχαριά, βρίσκονται στην οικία της οικογένειας Μέξη! Όπως διευκρινίζει η κα Μέξη, «ο Κολοκοτρώνης δεν είχε μόνον αυτό το όπλο. Είχε κι άλλα. Όταν αποφασίστηκε η φυλάκισή του, εμπιστεύθηκε τα όπλα του στον Χατζηγιάννη Μέξη. Αυτό είναι το καρυοφύλλι του και βλέπετε τον στολισμό του. Το άλλο όπλο ανήκει στο πρωτοπαλίκαρο του Κολοκοτρώνη, τον Ζαχαριά».
Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΖΗΤΗΣΕ ΤΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ’21!!!
Μοιάζει απίστευτο αλλά είναι αληθινό! Τούρκος, μέλος της τουρκικής πρεσβείας, επί χρόνια εργαζόμενος στη χώρα μας ως μεταφραστής, πλησίασε την κόρη της κας Φάτιας Μέξη, Ιλόνα ζητώντας της τα ιστορικά κειμήλια του Κολοκοτρώνη, του Χατζηγιάννη Μέξη και του Ζαχαριά, για λογαριασμό του τουρκικού Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης!
Ο εχθρός και αντίπαλος των Ελλήνων στα 1821, η Τουρκία, αναγνωρίζοντας τον απελευθερωτικό αγώνα των ηρώων της επαναστάσεως, ήθελε να αναδείξει στους δικούς της πανεπιστημιακούς ή μουσειακούς χώρους, τα πολύτιμα κειμήλια των ηρώων της εθνικής μας Παλιγγενεσίας!!!
Πώς λοιπόν να μην βγαίνουν οι Τούρκοι διά του Ερντογάν, να διεκδικούν ακόμη και την ολυμπιακή φλόγα, όταν βλέπουν διάχυτη την αδιαφορία της Ελλάδας για τον δικό της πολιτισμό και τη συνεπακόλουθη ανυπαρξία ελληνικής πολιτιστικής διπλωματίας – όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα μέσα από το defencenet.gr;
Η Ιλόνα Μέξη, τρισέγγονη του Χατζηγιάννη Μέξη, τόνισε: «Βεβαίως και δεν πρόκειται να φτάσουμε στο σημείο να δώσουμε τα ιστορικά κειμήλια των ηρώων μας στην Τουρκία. Το γεγονός όμως, δείχνει ποιος είναι ο σεβασμός της σύγχρονης Ελλάδας απέναντι σε αυτούς που έδωσαν την ζωή τους για να ζούμε εμείς ελεύθεροι.
Βλέποντας όλα αυτά, ας μην απορούμε γιατί η χώρα μας βρίσκεται σήμερα υπό πλήρη διάλυση. Φαινόμενα σήψης σαν και αυτό, το επιβεβαιώνουν. Εάν η Πολιτεία παραμείνει αδιάφορη, μετά την μητέρα μου, θα συνεχίσω να διατηρώ εγώ στο δικό μου σπίτι, τα ιστορικά αυτά κειμήλια».
ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΞΗΣ
Ο Χατζηγιάννης Μέξης ήταν πρόκριτος των Σπετσών (1755 – 1835), από τους πλουσιότερους ανθρώπους του νησιού και τους ισχυρότερους. Είχε γίνει μέλος της Φιλικής Εταιρείας και μόλις ξέσπασε η Επανάσταση, στάθηκε ένας από τους πιο θερμούς υποστηριχτές της, και οργανωτές της. Έβγαλε στον κοινό αγώνα τρία πλοία, το «Θεμιστοκλής», το «Επαμεινώνδας» και το «Περικλής». Ήταν και τα τρία άρτια εξοπλισμένα.
Διακρίθηκε όμως και για την επιβλητική εκτιμώμενη φυσιογνωμία του, την αποφασιστικότητά του, τη δραστηριότητά του και το θάρρος του. Πήρε προσωπικά μέρος στις διάφορες μάχες. Όταν τέλειωσε η Επανάσταση, εκλέχτηκε σύμβουλος Επικρατείας, γερουσιαστής και πληρεξούσιος από τις Σπέτσες. Ο Όθωνας τον τίμησε με το παράσημο του Χρυσού Σταυρού.
Πηγη
Πάνω από δύο χρόνια τώρα,από την στιγμή που μπήκε η χώρα μας σε αυτήν την οικονομική κι όχι μόνον περιπέτεια,ακούω συχνά δεξιά κι αριστερά,για θερμά φθινόπωρα…χειμώνες…καλοκαίρια…κρεμάλες …λαιμητόμους…κτλ με την έννοια του ξεσηκωμού !
Φυσικά αυτός ο ξεσηκωμός ουσιαστικά δεν έγινε ποτέ και παρέμεινε ευσεβής πόθος κυρίως των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης..
Αφορμή των όσων γράφω, ήταν ένα άρθρο που διάβασα και θα το παραθέσω αμέσως μετά τον δικό μου
σχολιασμό.
Φέτος το καλοκαίρι, πάλι τα ίδια ακουγόταν κι ακούγεται ακόμη, για θερμό Σεπτέμβρη ή και χειμώνα που θα έρθει.
Πιθανώς έτσι να γίνει, γιατί πια τα πράγματα παραζόρισαν, αλλά διατηρώ το δικαίωμα να επιφυλάσσομαι πλέον σοβαρά και δεν μιλώ ως προς την διάθεση των Ελλήνων πια για να ξεσηκωθούν,αλλά ως προς το αποτέλεσμα που θα έχει πια μια τέτοια κίνηση.
Δύομιση χρόνια, τους αφήσαμε να μας κλέψουν τα πάντα, τους κόπους και την εργασία μιας ζωής κι όλα τα εργασιακά κι όχι μόνο δικαιώματά μας.
Τους αφήσαμε να κάνουν την χώρα μας,ένα απέραντο νεκροταφείο ψυχών…
Να κάνουν την πατρίδα μας,ένα προτεκτοράτο τους και δεν σταματούν να πιέζουν κι άλλο την κοινωνία μας,φτάνοντας την στα όρια των αντοχών της.
Λέτε να μην ξέρουν ότι όλη αυτή η πίεση ,κάπου θα ξεσπάσει;; Ή να μην το περιμένουν;;
Πάμε λίγο πιο πίσω για ένα μικρό παράδειγμα..
Αν ο Λεωνίδας είχε παίξει με τους όρους του Ξέρξη και τον είχε αφήσει να διαλέξει τόπο και χρόνο για την μάχη των Θερμοπυλών, τώρα δεν θα μιλούσαμε 2500 χρόνια μετά για την ένδοξη μάχη των Θερμοπυλών,αλλά για την οδυνηρή ήττα των Θερμοπυλών.
Τους αφήσαμε να διαλέξουν τόσο καιρό,τον τόπο και τον χρόνο του «ξεσηκωμού» λέτε να μην έχουν προβλέψει το παρακάτω;;
Και η λέξη κλειδι,είναι το «προβλέψει» γιατί όταν προβλέπεις κάτι,τι έχεις φροντίσει να κάνεις εκ των προτέρων;;
Σεμέλη Διονύσου.
Ολοταχώς για ματωμένο Δεκέμβρη…
Του Κ. Κυριακόπουλου
Ο άθλιος θίασος που συγκυβερνά κλονίζεται.
Όχι γιατί διαφωνούν στην ουσία της πολιτικής που σαν πιστά ανδρείκελα έδωσαν «όρκο τιμής» να εφαρμόσουν, αλλά γιατί όλα δείχνουν πως, τα επίχειρα που είναι καρπός της απροκάλυπτης δουλικότητας, θα κάνουν απειλητική την εμφάνισή τους με μορφή χιονοστιβάδας.
Καλύτερα ορθοί παρά ταπεινωμένοι…
Η μετεκλογική αποβλάκωση δείχνει να υποχωρεί μαζί με τον καλοκαιρινό καύσωνα, και η οργανωμένη αντίσταση στον εφιάλτη δείχνει να αγκαλίζει κοντολογίς το σύνολο της κοινωνίας που συνθλίβεται σε συνθήκες τριτοκοσμικής δυστυχίας. Ένστολοι, γιατροί, νοσηλευτές, καθηγητές, συνταξιούχοι… ο ένας μετά τον άλλο… Οι κλάδοι των εργαζομένων δείχνουν πως αποφασίζουν πως είναι προτιμότερο να αντιστέκονται ορθοί, παρά να οδηγηθούν στο θάνατο ταπεινωμένοι…
Γκάλοπ νάρκη στο πολιτικό σκηνικό…
Ο ένας μετά τον άλλο καλούνται να γευτούν το τίμημα τόσο των έργων όσο και της πολιτικής διγλωσσίας τους.
Η προσδοκία πως τη λύση θα την φέρουν εκείνοι που εξαπάτησαν και συγκυβερνούν ως αδίστακτοι πολιτικοί απατεώνες, εξανεμίζεται ταχιά…
Η εναλλακτική ελπίδα πως η φούσκα του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αποτελέσει ατμομηχανή πολιτικού διεξόδου, εξανεμίζεται επίσης ταχιά, και όλοι προσγειώνονται στην αμείλικτη πραγματικότητα…
Η πολιτική ατολμία της παραδοσιακής Αριστεράς, «εξαργυρώθηκε» με το εκλογικό αποτέλεσμα, και όλα δείχνουν πως στριφογυρίζει στον «πάτο» αναζητώντας διέξοδο. Διέξοδος όμως με όχημα την πολιτική ατολμία όταν η κοινωνία ολόκληρη ταπεινώνεται, δεν μπορεί να υπάρξει…
Το νεοναζιστικό κόμμα της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ που επενδύει αταλάντευτα στον στοχευμένο πολιτικό ακτιβισμό εμφανίζεται δυναμωμένο.
Την ίδια στιγμή τα ποντίκια που εγκαταλείπουν το γαλαζοπράσινο ναυάγιο απειλούν με ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση τα κόμματα που οδήγησαν τον τόπο στην καταστροφή…
Η αθλιότητα θορυβημένη αναζητά σανίδα σωτηρίας…
Η κορυφαία πολιτική λαμογιά του «Αριστερού» μαϊντανού, δυναμώνει της τάσεις αποσυσπείρωσης στο κόμμα της ντροπής, και αυτές εμφανίζονται πολύ περισσότερο δυναμωμένες στην ίδια την κοινωνία…
Ο νεόκοπος και λιπαρός «σοσιαληστής» ηγέτης, που διέπρεψε ως ο διαπραγματευτής που παρέδωσε στις συμμορίες και το τελευταίο ίχνος πολιτικής αξιοπρέπειας. επιχειρεί με επικοινωνιακά καμώματα – τόσο στο κόμμα του ως ντεκορατέρ, όσο και στη θλιβερή συγκυβέρνηση ως δήθεν διαφωνών – να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα.
Η καινούρια θεατρική παράσταση τον θέλει να εμφανίζεται ως ο άνθρωπος που θέτει θέμα τήρησης των προεκλογικών δεσμεύσεων που είχαν συμφωνηθεί. Μη μασάτε…
Αυτοί ξεχνούν… Αλλά εμείς οφείλουμε να θυμόμαστε πως ο συνεκτικός κρίκος του κορμού αυτής της κυβέρνησης, δεν είναι οι «προεκλογικές τους δεσμεύσεις», αλλά οι υπογραφές της ταπείνωσης με τις οποίες οι «ταγοί» της παρέδωσαν στις συμμορίες την πολιτική και εθνική τους αξιοπρέπεια.
Η παραπομπή του άθλιου πρωθυπουργού με το πατσαβουρόχαρτο…
Του αδίστακτου πολιτικού ραμολιμέντου που παρέδωσε στο Καστελόριζο την αξιοπρέπεια της χώρας του στις συμμορίες των εκβιαστών, δημιουργεί έναν καινούριο πονοκέφαλο από τον οποίο κανείς δεν πρόκειται να βγει αλώβητος.
Η κίνηση των δικαστών να παραπέμψουν το όλο ζήτημα στη Βουλή, θέτει αντικειμενικά τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του.
Το αίμα των δολοφονημένων συμπολιτών μας ζητά δικαίωση…
Οι θλιβεροί πρωταγωνιστές του πολιτικού συστήματος αναζητούν προσχήματα για τη συγκάλυψη του εθνικού εγκλήματος…
Και μέσα σ αυτό το πολυσύνθετο πολιτικό σκηνικό…
Έρχεται ο ματωμένος Δεκέμβρης…
Η κοινωνία που θα έχει πρακτικά ισοπεδωθεί, δε θα αργήσει να αντιληφθεί πως ο ξεσηκωμός της είναι μονόδρομος.
Το αντιλαμβάνονται και οι ίδιοι, γι αυτό και δια χειρός Δένδια τα τάγματα εφόδου ετοιμάζονται να προστατεύσουν τα πολιτικά ανδρείκελα που λυμαίνονται τον τόπο για λογαριασμό των συμμοριών.
Οι τελευταίες ελπίδες των αφελών θα έχουν πρακτικά εξανεμιστεί, και το ανελέητο πλιάτσικο δε θα έχει αφήσει πίσω του παρά μονάχα οργή και ερείπια.
Η μεγάλη σύγκρουση έρχεται…
Αλλά αυτό δείχνουν να μην το αντιλαμβάνονται επαρκώς, όλοι εκείνοι οι οποίοι υποτίθεται ότι κομπορρημονούν για το δημοκρατικό μέλλον του τόπου.
Ο κίνδυνος να καρπωθεί ο νεοναζισμός, τόσο την οργή όσο και την αίσθηση ότι μπορεί να αποτελέσει τον εμπνευστή, τον οργανωτή και το φορέα που θα κλιμακώσει αυτή τη σύγκρουση είναι υπαρκτός.
Είναι καιρός η «προοδευτική» αηδία που μαστίζει τον τόπο με την απεραντολογία της, τη λαθροκουταμάρα που τη δέρνει, και την ανοχή στα νεοταξίτικα τσουτσέκια και λοιπά φρόκαλα του εθνομηδενισμού, να αναλογιστεί τις τεράστιες ευθύνες της και να συνειδητοποιήσει που παραδίδει τη χώρα.
Ξυπνήστε όργια… γιατί αν έρθει ο καιρός που κάποιος θα έρθει να σας ξυπνήσει τη νύχτα από το κρεβάτι σας, αυτός ο νυχτερινός περίπατος δε θα είναι τόσο ρομαντικός όσο φαντάζεστε. Δε θα έχει να ζηλέψει τίποτε από τον τελευταίο “περίπατο” του Μπελογιάννη… Ξυπνήστε πριν να είναι αργά…
