Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011

Ο τιμωρός

Γροθιές απανωτές δέχομαι τελευταία.
Κι όχι, κανένας εξωτερικός εχθρός δεν μ΄αντιμάχεται.
Είναι η ψυχή εκείνη, η παιδική,
που νόμισα πως είχα ξεπαστρέψει.
Αυτή παλεύει.
Αυτή φωνάζει:
Δεν πέθανα.
Οσο κι αν το ’θελες....
Δεν ξόφλησα.
Οσο κι αν το προσπάθησες.
Κοιτάξου λίγο στον καθρέπτη και θα δεις.
Δροσιά στάζω.
Κι ας ζω σε γερασμένο,
απο ανία κι απο χρόνια, σώμα.
Μ΄εθαψες πριν της ώρας μου κακούργα.
Μα  θα πληρώσεις.
Βάστα λοιπόν.
Μ’ ότι τρόπο.
Κι εσύ κι η ανίερη  σάρκα σου.
Γιατι όλα έχουν το αντιτιμο τους.
Εδω θα  στέκω.
Δίπλα σου πάντα.
Τούτη ειναι η εκδίκηση μου.
Αυτή η νεανική ψυχή
θα γίνει ο τιμωρός σου.
Ώσπου να νιώσεις
πως θα πρέπει πάλι
να την αγαπήσεις.
Ωσπου να νιώσεις
πως εσυ κι αυτή
πρέπει να γίνετε πάλι ΕΝΑ.
.

Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

   
.....................

Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011

Εβρεχε μιζέρια






Μου επέβαλλαν  την γύμνια να φοράω.
Φίλους επίπλαστους να έχω.
Μου βάφτισαν το κρύο ζέστη
και τ’ αδειανό τραπέζι
δείπνο χριστουγεννιάτικο ονομάτισαν
Κι  εγώ τους πίστεψα,
Η μπορεί να συνήθισα και ετσι
Οπως κι αν έχει,
συμφώνησα να ειμαι λιτοδίαιτη,
για να με απολλάξουν, έστω, απ’ το φόβο
Μπουκιά μπουκιά κατάπινα την πείνα να χορτάσω
Άφηνα έξω τον καιρό.
Εκανα πως δεν εβλεπα τον θάνατο,
που μου τον πρόσφεραν σε σελοφαν
πολυτελειας τυλιγμένο,
και ξέχασα
πως γύρω μου έβρεχε
ψόφια πουλιά,
αρρώστια και μιζέρια