Θα τον κάνω πάλι, - το συνήγορο του διαβόλου ντε- κι οτι ειναι να γίνει ας γίνει
Λοιπον, από την μέρα της δολοφονίας του Αλέξη , ψάχνω εδώ, ψάχνω εκει, έστω σ΄ ενα μονοστηλάκι ρε παιδι μου, πουθενα δεν ειδα να γίνετε αναφορά, η ελάχιστη, για κάποια άλλα παιδια που ούτε κι αυτά δεν φταίνε σε τίποτα....
Τα παιδιά του Κορκονέα.
Γιατι ρε γαμώτο, μήπως ξέρει κανεις να μου πει;
Δεν ειναι αυτά παιδια;
Ή ....λέω εγώ τώρα, μήπως αυτά τα παιδιά, όχι απλως δεν πουλάνε, αλλά αντίθετα, ο οποιοσδήποτε ασχοληθεί μαζί τους, εχει μέγα φόβο να τον πάρουν κι αυτον μαζί τους τα σκάγια;
Μέσα στον ακταρμά του
διαδικτύου, ο ένας μπαίνει, ο αλλος βγαίνει, μίση, ερωτες, πάθη, φιλίες, κι ότι
άλλος θες δημιουργείτε, ο ένας βρίζει, ο άλλος κλαίει, ο παράλλος παριστάνει
τον χαζοχαρούμενο, ο επόμενος, τον εξυπνότερο, και ούτως βοήσουμε.
Σε σημείο δηλαδή που να φτάνεις
να αναρωτιέσαι αν αυτό που βλέπεις είναι όντως αυτό που βλέπεις…
Αυτό αναμφίβολα σημαίνει ότι πρέπει
να είμαστε επιφυλακτικοί ακόμα και σε εκείνους που έχουν τη «μαγκιά»-γιατί για
μένα περί μαγκιάς πρόκειται-να αναρτούν φάτσα φόρα το όνομα και τη φωτο τους,
μια και ποιος βεβαιώνει πως είναι και τα
αληθινα;
Σε κάθε περίπτωση όμως εσείς σε
ποιον θα επιλέγατε να χαρίσετε με μεγαλύτερη ευκολία την εμπιστοσύνη σας
Σε ένα πρόσωπο με προσωπείο
τη μάσκα της ανωνυμίας, ή σε ένα πρόσωπο
που σου λέει :
Εγώ είμαι αυτός κι αν έχεις
αμφιβολία ψάξε με….
ΥΓ Βροχερό, μελαγχολικό απόγευμα είναι, έκανα πάλι τους συνειρμούς μου και το
παραπάνω είναι το αποτέλεσμα