Παρασκευή 24 Αυγούστου 2012

ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Η ΠΑΠΑ-ΑΝΔΡΕΑΣ


ΕΝΑΣ ΙΕΡΩΜΕΝΟΣ ΑΛΛΟΙΩΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ


Συνέντευξη στην Ρίκη Ματαλλιωτάκη


 Υπερήφανος για την «Ανωγειανή καταγωγή του» που όπως  ισχυρίζεται διαφέρει από όλες τις υπόλοιπες, ο παπα- Ανδρέας είναι  ένας  ιερωμένος, που   πέρα   από ράτσες και καταγωγές.  αυτό που όντως τον  κάνει να ξεχωρίζει, είναι τα ειδικά αισθητήρια   όργανα του  που  τον «αναγκάζουν»  να  πράττει το λειτούργημα  του ακριβώς όπως πρέπει να πράττεται.. Ιερουργώντας   κατά τον τρόπο που  υπόδειξε  Εκείνος που υπηρετεί ,  γεγονός που σημαίνει  ότι   βρίσκεται  περισσότερο  στην ουσία  παρά στους τύπους , δίπλα  στον άνθρωπο δηλαδή και στις ανάγκες του.
 Ο παπά –Ανδρέας  λοιπόν με τις απόψεις αυτές   είναι ένας κληρικός από τους λίγους στον χώρο του που δίχως να ξεφεύγει από το παραδοσιακό πλαίσιο του σχήματος του ταυτόχρονα είναι όμως κι ένας  σύγχρονος ιερωμένος που ξέρει καλά τον τρόπο να προσεγγίζει τους επίσης σύγχρονους συνανθρώπους του με τα ανάλογα προβλήματα.
Μάχιμος,  αισιόδοξος και άνθρωπος του ρίσκου από την φύση του που δεν την καθυπόταξε ποτέ καμία δυσκολία , έμαθε στην ζωή του πλήρως μονάχα δυο πράγματα.: Να παλεύει και να αγαπά τον συνάνθρωπο του..
Και τα δυο  μέχρι   τα τριάντα εφτά του χρόνια  τα έχει αποδείξει εμπράκτως  μα   ειδικά την τελευταία τριετία που υπηρετεί στην ενορία του Αγίου Γεωργίου στα Ανώγεια κι όπου κυριολεκτικά με τις πράξεις του έχει φέρει τα πάνω κάτω στο χωριό του αλλά και γενικότερα στον χώρο του…
Ένας ιερωμένος λοιπόν τελείως διαφορετικός από τους υπόλοιπους ο παπά- Ανδρέας ο οποίος με το που έρχεται στο χωριό του  αποφασίζει γενική αναδιάρθρωση των πραγμάτων ξεκινώντας από την δημιουργία ενός Internet cafe.
 Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο ήταν εντελώς απαραίτητο για πολλούς και διάφορους λόγους Πρώτα πρώτα για να μηδενίσει τις διαφορές που έχουν τα παιδιά ενός χωριού από τα παιδιά της πόλης και δεύτερον λόγω και της απόστασης αλλά και του οικονομικού μια και δυστυχώς δεν έχουν όλα τα παιδιά  την δυνατότητα μετακίνησης προς την πόλη η οποία  θα τους έδινε την ευκαιρία  της γνωριμίας με τον κόσμο της πληροφορικής.  Αυτή την ευκαιρία λοιπόν  σκεφτήκαμε να τους την δώσουμε εμείς   εδώ, στο χωριό τους, ανάλογα με το πόσο  μπορούμε φυσικά.
 Δεν δώσατε όμως μονάχα αυτό, δώσατε πολλά στο Ανώγεια τα τρία τελευταία χρόνια που ιερουργείτε στην ενορία του  Αγίου Γεωργίου. Ποιο λοιπόν ήταν το επόμενο στην σειρά βήμα σας;
 Αμέσως μετά για να αντιμετωπίσουμε, πάλι κατά το δυνατόν, το πρόβλημα της υπογεννητικότητας  που επικρατεί και στο χωριό μας όπως εξίσου και παντού, αποφασίζουμε να προσφέρουμε σαν ένα μικρό βοήθημα στους γονείς, το ποσόν των πεντακοσίων  χιλιάδων σε κάθε τρίτο παιδί της οικογένειας Ελπίζουμε δε πως  από την κίνηση    αυτή θα παραδειγματιστούν κι άλλοι πολλοί και θα μας ακολουθήσουν γιατί όντως αυτό το έχει ανάγκη η Ελλάδα.


 Και μετά από αυτό τι ακολούθησε;
 Αυτό που ακολούθησε ήταν πράγματι μια καθαρή  κίνηση ρίσκου μια και σε περίπτωση αποτυχίας η θέση μου θα ήταν  κάτι παραπάνω από δύσκολη. Ακολούθησε λοιπόν η κινήσει της « αντρίστικης» λειτουργιάς κι όχι ότι ονομάστηκε έτσι επειδή αποσκοπούσε να διαχωρίσει το  θηλυκό από το αρσενικό αλλά επειδή αποσκοπούσε καθαρά να φέρει κάποιους άντρες στην εκκλησία που  πολλοί από αυτούς είχαν να πατήσουν το πόδι τους στην εκκλησία και να κοινωνήσουνε έως και πάνω από είκοσι χρόνια. Το «πείραμα» πέτυχε και  με πολύ μεγάλη επιτυχία μπορώ να πω  κι  ελπίζω πως η συγκεκριμένη λειτουργία που έχει ορισθεί για να γίνεται δυο φορές τον χρόνο θα  εξακολουθήσει για πολλά χρόνια ακόμα  στους ίδιους ρυθμούς.
 Θεωρείται ότι είναι τόσο απαραίτητο να   εκκλησιάζεται και να μεταλαμβάνει κάποιος; Διαφορετικά δηλαδή δεν μπορεί να θεωρηθεί καλός χριστιανός;
 Σίγουρα τούτα τα δυο είναι το άλφα και το ωμέγα της χριστιανικής πίστης., δεν είναι όμως και το παν. Το παν είναι ο  καθένας μας να χτίζει και να δημιουργεί  του τον  προσωπικό του και ανάλογα να πράττει. Γιατί ποιο  το  αποτέλεσμα αν εκκλησιάζομαι κάθε Κυριακή  και μέσα μου αφήνω το έργο του προσωπικού μου ναού να εκκρεμεί άκτιστο..
 Εσείς τι θα προτείνετε σε κάποιον για να  τον φέρετε πιο κοντά στην θρησκεία του Ναζωραίου;
 Τις πράξεις και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Αυτά τα δυο εξάλλου είναι και τα μοναδικά όπλα που μπορεί να χρησιμοποιήσει η εκκλησία για να φέρει  κοντά της τον κόσμο.  Να δείξει λοιπόν η εκκλησία το ανθρώπινο της πρόσωπο με κάθε τρόπο,  κι αυτό είναι κάτι που δεν το λέω πρώτη φορά. Να  ανοίξει τα παγκάρια της, μήπως γιατί τα βάζουν τα χρήματα οι άνθρωποι στα παγκάρια, έχει ανάγκη η εκκλησία;  Να κρατήσει τα απολύτως απαραίτητα και  τα υπόλοιπα να τα  επιστρέψει στον κόσμο που τα δίνει, ο κόσμος τα έχει ανάγκη κι αυτό είναι το μοναδικό δέλεαρ που μπορεί να χρησιμοποιήσει η εκκλησία για  να φέρει κοντά της τον κόσμο. 
 Με τι άλλο τρόπο επιστρέφετε τα χρήματα στον κόσμο από το παγκάρι του Αγίου Γεωργίου πλην των τρόπων που μου αναφέρατε  προηγουμένως.
 Κάθε δεύτερη του Γενάρη που είναι συγκεντρωμένα όλα τα παιδιά του χωριού, κάνουμε μια ειδική λειτουργιά  επίσης κι αμέσως μετά μοιράζουμε τον ποσό των  έξη ή εφτά χιλιάδων περίπου ευρώ στους φοιτητές και τους φαντάρους του χωριού ενώ για όσους δεν έχουν καταφέρει να έρθουν τους στέλνεται το ποσόν που τους αναλογεί. Επίσης έχουμε δημιουργήσει ένα ειδικό ταμείο όπου με τρόπο που δεν έχει απολύτως καμιά σχέση με ελεημοσύνη παρά  μονάχα με συμπαράσταση, προσφέρουμε την αγάπη μας σε όσους γνωρίζουμε ότι την έχουν ανάγκη.
Τελικά αν το παγκάρι μιας μικρής ενορίας μπορεί να προσφέρει τόσο και τόσα που δεν είναι δυνατόν να καταγραφούν,  το παγκάρι μιας μεγάλης ενορίας τι θα μπορούσε να προσφέρει άραγε;
 Είναι γεγονός ότι η εκκλησία αν το θελήσει  έχει τις δυνατότητες να προσφέρει αγγέλους. Αρκεί να το θελήσει και αν πιάσει τον παλμό της σημερινής κοινωνίας…
 Εσείς  που τον έχετε πιάσει να υποθέσω ότι έχετε κοντά σας τους νέους του χωριού σας σαν φίλους;
 Νομίζω μα  και πιστεύω ότι πρέπει να θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό για το  γεγονός ότι όλοι σχεδόν οι νέοι του χωριού, κι όχι μονάχα της ενορίας μου, με αντιμετωπίζουν σαν  φίλο και  μου εμπιστεύονται σχεδόν  όλα  τους τα προβλήματα κι όχι βέβαια σε μορφή  ιερατικής  αλλά  σε μορφή φιλικής  εξομολόγησης. Με αντιμετωπίζουν σαν φίλο τους και νιώθω τον εαυτό μου τυχερό γι’ αυτό το πράγμα.
 Φτάνοντας στο  τέλος ης κουβέντας μας λοιπόν καταλήγουμε ότι εκτός από  όλα όσα έχετε κάνει , ημερίδα π.χ. για τον έρωτα και την εκκλησία, καθιερωμένη ημέρα όπου τελείται μνημόσυνο για τα θύματα του Πολυτεχνείου, αλλά και τόσα άλλα , είστε επίσης ιδρυτής σκοπευτικού ομίλου στο χωριό σας και σκοπευτής ο ίδιος.  Η σκοποβολή με το ράσο συνδυάζετε άραγε;
 Με το συγκεκριμένο άθλημα ασχολούμαι χρόνια κι όχι μόνο εγώ αλλά όλοι οι Ανωγειανοί  επειδή ως γνωστόν έχουν μια άμεση επαφή με τα όπλα από την γέννηση τους κιόλας.  Ένα  χρόνο λοιπόν πριν κουβεντιάζοντας με ένα συγχωριανό  και φίλο μου, τον Νίκο τον Πατραμάνη, άριστο γνώστη των τεχνικών θεμάτων της σκοποβολής, αποφασίσαμε να  δημιουργήσουμε την ΣΚΟΑΝ. Το  σκοπευτικό όμιλο Ανωγείων δηλαδή , με σκοπευτήριο ολυμπιακών προδιαγραφών, και μάλιστα έχουμε μπει στον παγκόσμιο οδηγό σαν προπονητικό κέντρο. Ευελπιστούμε  δε  ότι από το χωριό μας θα βγουν  πολλοί αθλητές μια και η σκοποβολή  όντως  ένα άθλημα  είναι κι αυτή και σημειωτέον από τα αξιολογότερα.. Βέβαια μπορεί να μη προλάβουμε τους  Ολυμπιακούς αγώνες στην χώρα μας, ο αθλητισμός όμως, δεν σταματά μαζί τους και εμάς βασικά αυτό μας ενδιαφέρει . Ο αθλητισμός!
 Ποια είναι τα αμέσως επόμενα  σχέδια που  έχετε κατά νου;
 Πολλά αλλά θα σας  πω ένα μόνο για να καταλάβετε. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα   σχεδιάζουμε την  πραγματοποίηση ενός Γραφείου Ευρέως  Εργασίας που θα  εξυπηρετεί όχι μόνο την περιοχή Ανωγείων όπου θα είναι και το κέντρο της, αλλά και όλων των ανθρώπων από τα  γύρω χωριά οι οποίοι θα έχουν  την  ανάγκη  μιας εργασίας…
 Θεωρώ υποχρέωση μου να τονίσω ότι όλα τα παραπάνω  είναι αποστάγματα  δύο μονάχα προϋποθέσεων:
 Δημιουργίες αγάπης  που προέρχονται από την ίδια την αγάπη σας  για τον άνθρωπο  καθώς  επίσης και από το παγκάρι μιας  εκκλησίας μικρής όπως είναι ο Άγιος Γεώργιος  Αναρωτιέμαι λοιπόν μια εκκλησία μεγάλη με ανάλογο παγκάρι πόσα θα μπορούσε να έκανε;
 Πολλά σίγουρα, αυτό το είπαμε, αρκεί να πιάσει τον παλμό της κοινωνία. Στην  προκειμένη περίπτωση όμως  είμαι απολύτως βέβαιος ότι σε όλα  όσα έχω καταφέρει μέχρι  σήμερα καθώς επίσης και  σε όλα όσα  έχω σκοπό να παλέψω για να καταφέρω,  δεν λειτουργώ μοναχός μου. Μέγας συμπαραστάτης και μεσολαβητής δίπλα μου βρίσκεται ο Άγιος Γεώργιος. Απολύτως βέβαιος..



Πέμπτη 23 Αυγούστου 2012

Τι σημαίνει φασισμός είπαμε;;;;;;;;;;



Βαρέθηκα, κουράστηκα, αγανάκτησα, αηδίασα κοντά τρία χρόνια τώρα να βρίσκομαι εγκλωβισμένη να επιλέξω ανάμεσα στο δίλημμα" ΦΑΣΙΜΌΣ Ή....ΦΑΣΙΣΜΌΣ;;;;;"
Ξέρασα πια με κείνη την πολυ-πιπιλισμένη καραμέλα "η Δημοκρατία θέλει θυσίες κι αγώνα"
Μα τι να πιπιλίσω πια, ξέφτισε εντελώς, δεν έχει άλλο.
Δεν υπάρχει επιλογή καμιά ανάμεσα απο τον φασισμό και τον "φασισμό" που βιώνω...που βιώνει ένα ολάκερο έθνος δηλαδή εδώ και μια τριετία και είναι απευθείας απόγονος της γενιάς των παιδιών της δημοκρατίας...πως λέμε τα παιδιά των λουλουδιών;
Διότι αγαπητοί μου ψευτοδημοκράτες, ανθέλληνες και νεοταξίτες, όσο κι αν προσπαθείτε να μας πείσετε για το αντίθετο, φασισμός δεν είναι μόνο τα τανκς.
Φασισμός είναι οι χιλιάδες αυτοκτονίες, χώρια οι μη καταγεγραμμένες και οι απόπειρες, λόγω οικονομικών  χρεών και κατάθλιψης που δημιούργησε η δημοκρατία σας...
-Αλήθεια αν είχαμε πόλεμο πόσο περισσότερα θα ήταν τα θύματα;-
Φασισμός είναι οι χιλιάδες επίσης απολύσεις και τα χιλιάδες κλειστά καταστήματα σε κάθε πόλη που θυμίζουν βομβαρδισμένο τοπίο, κρανίου τόπο.
Φασισμός είναι να  σου καταπατούν την αξιοπρέπεια αναγκάζοντας σε περιμένεις στην ουρά για ένα πιάτο φαΐ.
Φασισμός είναι να βάζεις τρία τέταρτα νερού και ένα τέταρτο γάλα για να ξεγελάσεις την πείνα του παιδιού σου και τα δικά σου μαλάκα πολιτικέ να τρώνε με χρυσά κουτάλια.
Φασισμός είναι να μην μπορεί ο άρρωστος να πάρει τα φάρμακα του ενώ μάλιστα σας τα είχε πρωτοπληρώσει.
Φασισμός είναι να μην ξέρεις ποτέ τι μπορεί να σου ξημερώσει η επόμενη.
Φασισμός είναι να δουλεύεις μια ζωή για να φτιάξεις ένα σπίτι και τελευταία στιγμή να μην προλάβεις και να σου το πάρει η τράπεζα.
Φασισμός είναι να ξεπουλάνε τη χώρα σου και να μην έχεις το δικαίωμα να αντιδράσεις.
Φασισμός είναι να πληρώνει ο μεροκαματιάρης που δεν κατάφερε να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του και όλοι εσείς να την βγάζετε πάντα στην αμάκα.
Φασισμός είναι  να μην έχουν τα παιδιά μέλλον κι ο ενήλικας μηδέ  σήμερα μηδέ και τώρα.
Φασισμός είναι τα έρημα σχολεία και τα κλειστά νοσοκομεία που μας αφήσατε γιατι έτσι σας διέταξαν οι νονοί της νέας τάξης πραγμάτων.
Φασισμός είναι οι χιλιάδες άστεγοι που αφήσατε.
Φασισμός είναι η βία, η φτώχεια η πείνα, ο φόβος κι η εξαθλίωση που  επιβάλλετε στην ζωή μου έχοντας επιπλέον το θράσος να  ισχυρίζεσαι ότι είμαστε συνυπεύθυνοι αφού "μαζί τα φάγαμε..."
Φασισμός είναι να μου συμπεριφέρεται το κράτος με μίσος και να έχει απο μένα την απαίτηση να του συμπεριφερθώ με αγάπη.
Φασισμός είναι  διάλυση κάθε κοινωνικού ιστού και η παντελής  έλλειψη δικαιοσύνης.
Τι σημαίνει φασισμός είπαμε;;;;;;;;;
Αν δεν καταλάβατε ακόμα μάλλον πρέπει να διαβάσετε ξανά τα παραπάνω και να προσθέστε και πολλά άλλα που ξέφυγαν της δικής μου προσοχής τούτη τη στιγμή.

Τετάρτη 22 Αυγούστου 2012

«Αρπαχτή», ή αλλιώς one night stand. Eίναι όντως η σχέση του σήμερα;

Ο καιρός της Μπελ Επόκ ως γνωστόν έχει περάσει ανεπιστρεπτί  στο περιθώριο δίχως αυτό φυσικά να σημαίνει ότι  ανεπιστρεπτί έχει περάσει και το ανθρώπινο συναίσθημα. Ας μην είμαστε υπερβολικοί…
Κατά το πλείστον όμως οι σημερινές σχέσεις,  και μιλάμε για  ερωτικές σχέσεις ασφαλώς, όχι μόνο δεν έχουν ουδεμία ομοιότητα  με τις ηρωίδες και τους ήρωες των μυθιστορημάτων του Εμίλ Ζολά ( ενός από τους πλέον χαραχτηριστικούς συγγραφείς της ως άνω εποχής) που ακολουθούσαν το ερωτικό, ή αλλιώς πως το βασικό ένστικτο τους έως ταφόπετρας, αλλά αντίθετα  ομοιάζουν, συχνά έως ακραίου βαθμού,  με το πνεύμα της εποχής τους.
Σχέσεις της πλάκας,  στεγνές,  χαλαρές, δίχως ίχνος συναισθήματος και ευθύνης εκατέρωθεν, αλλά προπάντων σχέσεις  βιαστικές, ακριβώς σαν την εποχή μας..
  «Αρπαχτές» μιας βραδιάς δηλαδή που καθορίζονται από ένα βασικό ένστικτο εντελώς μεταλλαγμένο από αυτό  της αρχής του προηγούμενου αιώνα και οι οποίες σαφώς   συντελούνται με ένα ερωτικό σύντροφο επίσης της βραδιάς που η πρώτη αχτίδα του ήλιου  διαλύει τη θέρμη  της παρουσίας του  λες για  να μην προλάβει ποτέ  η ψυχή να ζεσταθεί παραμένοντας έτσι στο πολικό ψύχος του ασυναισθηματισμού που εκούσια  ή ακούσια έχει επιλέξει…  
Οι «αρπαχτές» λοιπόν,  ή πιο σύγχρονα τα "one night stand" μόδα ή έστω ανάγκη  προφύλαξης του εαυτού μας μπρος στο  ρεύμα της  καταναλωτικής όσο και βιαστικής  εποχής που διανύουμε, είναι πλέον  γεγονός  δεδομένο από κάποιους που δηλώνουν μάλιστα  φανατικοί οπαδοί τους.
Εξηγούν μάλιστα  και προασπίζονται τους λόγους για τους οποίους την ιδέα της «αρπαχτής» την έχουν μετατρέψει σε άποψη και τρόπο ζωής.  Επειδή όμως το τι ακριβώς κάνει ο καθένας μας  στο κρεβάτι του δεν ενδιαφέρει τον διπλανό του, τα «εν οίκω μη εν δήμο» δηλαδή, τα παρακάτω όλα τα αφήνω ασχολίαστα και στην κρίση του καθενός.