Eτσι συμβαινει κι αλλου;

Αν βαδισεις στο Ηράκλειο σήμερα- και βεβαιως απο την πρώτη μέρα της εβδομάδας- κέντρο κι αποκεντρο, χωρια και συνοικίες, θα πνιγείς  από τις μυρωδιές των θαλασσινων μεζέδων και της ρακης.

Σημερα και αυριο φυσικά,. το κακό θα φτάσει στην κορύφωση του, καθώς αυτό είναι έθιμο εδώ και πολλά χρόνια στο τόπο μου-δεν θυμαμαι πόσα, εγω έτσι το ξέρω-η κατάνυξη  της Μεγαλοεδομαδα ς να συνδυαζεται με την ρακόκατάνυξη  και τους ακριβούς μεζέδες της.

Αυριο ειδικά για να καθίσεις κάπου θα πρέπει να εχεις κλείσει τραπέζι απο πριν.

Κι αναρωτιέμαι πάλι εγώ, δεν εφταναν τα στεφάνια για την εμποροπανήγυρη, έπρεπε να προστεθεί και η ματσαμπούκα;

Έτσι άραγε συμβαίνει κι αλλού ή μονο στην Κρήτη; 

Και ποιος νηστεύει δηλαδη οταν τρώει γαρίδες , καλαμαρια , αχινοσαλάτες , χταπόδια, και τέτοιου ειδους γενικώς νηστήσιμα, που κανουν κι εγω δεν ξέρω πόσο το κιλό.

Αυτος ειναι   ο καλός χριστιανός και ο άπιστος ειναι εκεινος που θα παρει μισό κιλό κιμα κατεψυγμένο, να του σπρώξει και κανα δυο ψωμια μέσα για να τα κάνει μπιφτεκια και να ταισει τα παιδακια   του ;

Αν δεν βαρεθω θα κατεβω καμια βόλτα το απόγευμα να τραβήξω αυθεντικές φώτο για να καταλάβετε το μεγεθος των όσων σας λεω

Η Τελευταία «Σταύρωση»

Η τελευταία «Σταύρωση» - σύμφωνα όσα άκουσα σε δελτίο ειδήσεων, και τα λεγόμενα των γιατρών, είναι η φετεινή για τον δύσμοιρο ειδικό φρουρό Στάθη Λαζαρίδη ---ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΤΡΟΠΗΣ http://logo-texnia.blogspot.com/2009/12/blog-post_28.html  --- που μετά την άναδρη επιθεση των Ζωνιανών εδώ και 2,5 χρόνια έχει πέσει σε κώμα και πλέον μετρά ώρες μέχρι το τέλος του.



Συγκλονιστικός ο άμοιρος πατέρας , που ίσως είναι ο μόνος που έχει απομεινει πια δίπλα στο άτυχο παιδί του, δηλώνει πως « θα βρίσκομε διπλα στον γιο μου, που σταυρώνετε εδώ και τρία χρόνια δίχως προοπτική ανάστασης, μέχρι και την τελευταία του στιγμή …»

Και μετά μου μιλάτε για ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Τι είναι αυτό;


Τώρα θα μου πείτε, μέσα στους σωρούς των χαρούμενων αναρτήσεων με τα πασχαλινά αυγά και τα χιλιάδες αρνια που θα γίνουν βορά πάλι στην ανθρώπινη αδηφαγία και τον ωχαδελφισμό, τι δουλειά έχει η δική μου, η θλιβερή;


Ελα μου ντε….


Είναι μάλλον που εγώ από πάντα μου πήγαινα ανάποδα…προτιμούσα να ακολουθώ το δρόμο των λίγων και ποτέ των πολλών.


Και δυστυχώς οι πολλοί επιλέγουν να τρέχουν μόνο εκεί που υπάρχει φαγοπότι και χαρά και σπανίως εκεί που υπάρχει λύπη.




Καλή "Ανάσταση!"

Το εθνικ κολιέ

Ε λοιπόν ναι...σ ενα απο εκεινα τα υπέροχα, δημιουργικα,γυναικεια μπλογκ, όπως αυτο

δημιουργικες ανησυχιες      

εξεφρασα κάποια στιγμη την αποψη μου σχετικα με τα εθνικ κοσμηματα και ειπα οτι τα γουσταρω πολυ

Πέρασε καιρός απο τοτε, δεν το θυμομουν πια

Μέχρι που χθες το πρωι ελαβα με κουριερ ενα πεκετακι, κι ουτε ηξερα τι ηταν.

Γεματη περιεργεια, ανοιγω βιαστικα το πακετο, και πεφτει στα χερια μου αυτο το υπεροχο, χειροποιητο εντελως κολιε, το οποιο σημειωτεον ειχα δει σε μια αναρτηση που ειχε κανει η 
Erifil

ζητωντας την γνωμη των υπόλοιπων κοριτσιων , γιατι ήθελε λεει «να το κανει δωρο σε μια καλη της φίλη, κι ηθελε να ειναι σιγουρη πως θα αρέσει...»

Και που να φανταστω τότε, πως εγω ήμουν αυτη η ³καλή φίλη’

Τι να σας πω βρε παιδια, ενιωσα τόσο περιεργα, τοσο ομορφα περιεργα δηλαδη, που δεν μπορω να σας το περιγραψω

Και για εκεινο τελικα που βεβαιώθηκα, ειναι πως, ναι, το ιντερνετ δεν ειναι απρόσωπο, δεν ειναι αψυχο, και πρόσωπο εχει και ψυχη έχει, αρκει εσυ ο ίδιος να εχεις την διαθεση και την ορεξη να τα βρεις..

Η ασχημη πλευρα του ανηκει σε εκεινους που την αναζητουν....εμεις θελουμε μονο τα ομορφα

Σ ευχαριστω Εριφυλη που μου το βεβαιωσες, ετσι απλα

ΥΓ Κι  αν αναρωτιεστε  το λογο που επελεξα το συγκεκριμενο στησιμο για να σας δειξω το κολιε, ειναι

γιατι τα κουκλακια αυτα τα εχω απο τα 18 μου, και μου προκαλουν την ιδια ακριβως τρυφεροτητα που μου προκαλεσε και το κολιέ της Εριφυλης