Οι ένοχοι δεν τιμωρούνται ποτέ

Κάποιες μερες τώρα ασχολούμαι με ένα θέμα σχετικό με μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ναυτικής ιστορίας του τόπου μας:

Το ναυάγιο του πλοίου«ΗΡΑΚΛΕΙΟ»   που συνέβη στις 6 Δεκεμβρίου 1966 στη βραχονησίδα Φαλκονέρα

με αποτέλεσμα σε 10 μόλις λεπτά να χαθούν 217 ψυχές.-επίσημα, γιατί ανεπίσημα και στη πραγματικότητα είναι πάνω από 500-

Δεν θα σας πω που εστιάζω εγώ, η δημοσιογραφική ομερτά βλέπετε το απαγορεύει πριν την δημοσίευση του θέματος- θα σας πω μόνο πως ψάχνοντας για περαιτέρω στοιχεία στο ιντερνετ, διαβάζω και μεταφέρω αποσπασματικά

Χαρακτηριστική είναι η κατάθεση του τότε υποπλοίαρχου Αλέξανδρου Στεφαδούρου:

 «Όταν το πλοίο πήρε κλίση από την εισροή υδάτων, ο πλοίαρχος Εμμανουήλ Βερνίκος έδωσε το σύνθημα δια κωδωνοκρουσιών. Μετά τον αντελήφθην να χάνει την ψυχραιμία του.

-Ο συγκεκριμένος «κύριος»αν και ηταν ο πρώτος που έπεσε στην θάλασσα φέροντας σωσίβιο, όπως είπαν οι διασωθέντες αξιωματικοί-αυτόπτες μάρτυρες, ποτέ δεν βρέθηκε ο ίδιος ή το πτώμα του.-

 

-Φωτο απο το εσωτερικό του καταραμένου πλοίου- 

Η απόφαση για κήρυξη 8ήμερου πένθους δεν ήταν αρκετή για να απαλύνει τον πόνο των συγγενών, ενώ οι σκηνές που εκτυλίχτηκαν στο αεροδρόμιο και έπειτα στο νεκροταφείο του Αγίου Λουκά, όταν στις 6 το απόγευμα της 10ης Δεκεμβρίου έφτασαν αεροπορικώς κάποιες από τις σορούς, ήταν δραματικές.

Η δίκη η οποία πραγματοποιείται λίγους μήνες μετά, αλλά και η εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό αφήνουν στους επιζώντες και τους συγγενείς των θυμάτων την πικρή γεύση της ατιμωρησίας εκείνων που θεωρούν έως σήμερα ενόχους. Η τοπική κοινωνία ξεσηκώνεται, αφού πριν το ναυάγιο είχε αμφισβητηθεί η ικανότητα των πλοίων της εταιρείας Τυπάλδου, λόγω των μετατροπών που είχαν υποστεί.

Συμπέρασμα:

Οι  ένοχοι δεν τιμωρούνται ποτέ και σε καμιά εποχή, ούτε ακόμα κι όταν τα αίσχη τους εχουν αντίκτυπο ανθρώπινες ζωές

Κάτω τα χερια απ' την Ακρόπολη ρε!

Κι ομως, πανε πολλά χρόνια-ουυυυυυυυυυυυυυυυ, ούτε θυμούμαι πόσα- που μου το ειχε πει ένας γέρος:

Δε μασε κατακτήσανε ετότεσας που τοσε κάμαμε τη μούρη κρέας, αλλα εγω δε θα ζω μα να το κατέχεις

Θα μασε βάλουνε κάτω με το παρα."

Σήμερα ούτε κατέχω εγω αν ζει αυτος ο γέρος, αλλά καλλιά το 'χω να μη ζει, να μη δει τα χάλια μας

Για να μη δει πόσο δίκιο ειχε

Ακου να τους πουλήσουμε  την Ακρόπολη!

Ακου να τους πουλήσουμετη Κερκυρα!

Ακου να τους πουλήσουμε τα νησια μας!

Δεν εχουμε θαρρω άλλο τρόπο να αντισταθούμε σήμερα  παρά μόνο τους ιδιους που χρησιμοποιούν κι αυτοί.

Ας αντισταθούμε λοιπόν, μ οτι τρόπο μπορούμε σ αυτους τους κοκκινομούρηδες που τολμαν και σηκώνουν τα ματια τους στην Ακρόπολη

Κάτω τα χερια απ'  την Ακρόπολη ρε!

Τι λετε λοιπόν για μια αποχούλα απο Γερμανικά προιόντα¨;

Επανήλθα και σας εχω και νέα

Λοιπον, αφου ο ασθενης υπολογιστής απέθανε τελικα και μόλις τον αντικατέστησα, ο υπολογιστής απέθανε ζητω ο νεος υπολογιστής, επανηλθα δριμυτερη και μαλιστα με νέα

Λοιπόν,θυμάστε  την περίπτωση  με το σύνδρομο Ντάουν που σας έλεγα
Ε λοιπον, μερικες μερες μετα, κι αφου τα παιδιά, το ζεύγος δηλαδη, ξόδεψε περίπου ενα χιλιάρικο σε εξετάσεις , χώρια η  ψυχολογική κατάσταση, εφτασαν να ακουσουν το περίφημο
ΛΑΘΟΣ, εγινε λάθος.
Τωρα, αν εγω σκεφτώ οτι αυτο το λάθος γινεται εσκεμένα, θα ειμαι πολύ καχύποπτη
Ε λοιπόν ναι, το σκεφτηκα και οχι μονο, το εψαξα κιόλας, δημοσιογραφικο αίμα βλέπετε κυλά μεσα μου
Κι εμαθα οτι αυτο το λαθος γινετε πολυ συχνα τελευταια, αφου βλέπετε κανενα ταμείο δεν καλύπτει τις συγκεκριμενες εξετάσεις
Που σημαινει πως αν οι γονεις δεν είχαν τα λεφτά, ένα αγγελούδι τώρα θα είχε ‘ταξιδέψει’
’Η έστω, αν  τελικά το λάθος φανει αργότερα, τι γινεται, μου λετε
Θα μου πείτε, μα το γνωστό παραμυθάκι Ρίκη, ιατρικο λάθος φυσικα.
Μα ειναι αυτα ρε παιδιά ιατρικα λάθη, αει στην ευχη
Αντε, καλωσώρισα