"Να μιλήσουν τα χρώματα....".

Επειδη βαρέθηκα τα λόγια, μέχρι να κοπάσουν οι ευχές... προτιμω να αφήσω "να μιλήσουν τα χρώματα"- Δε ξέρω αν  "μιλάνε" σ΄ εσας,  μ΄ εμενα πάντως ειναι πολυ φλύαρα χα χα χα-

Κι ας  ξεκινησω απο τα "χρώματα" της χθεσινοβραδυνης πανσέληνου όπως την αποτύπωσε ο φακός της μηχανουλας μου έξω απο το μπαλκονι του σπιτιου μου

Τα υπολοιπα όλα

ειναι χρώματα

 

απο τα χρώματα

που ειχε το ηλιοβασίλεμα του τόπου μου

σήμερα το απογευμα 1-1- 2010

Δεν ειναι μαγικα;

ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ:Ο πλέον πολυτεκνος πατέρας ....

Αυτη είναι η τελευταία αναρτηση του χρόνου απο μένα

Κι αυτος ειναι ο πατηρ Αντώνιος....

......με τα παιδια του.....

Τι να πω τώρα εγω για το πατέρα Αντωνιο;
Οτι μεγάλωνει πάνω απο 300 παιδια;

Μπα, δεν θα πω τίποτα
Μιλάνε οι φωτο απο μονες τους

Οτι ειναι μπορειται να τα δειτε  απο εδω:

http://www.kivotostoukosmou.org/index.php/gr/frontpage/wellcome

Αν λοιπον κάποιος απο εσάς θέλει όντως-και μπορει φυσικά- να βοηθήσει τον πολυτεκνο πατέρα και να προσφέρει με έργα κι όχι με λόγια, στα 300 , διχωςε εθνικότητα παιδια , που μεγαλώνει,

ιδου η Ροδος , ιδού και το πήδημα
Mπειτε στην ιστοσελιδα, δείτε και δείξτε με πράξεις , κι οχι με λόγια, την ανθρωπια σας κάνοντας οτι   μπορειτα  δίπλα στο παπά Αντώνιο
Εδω ειναι η μαγκια.....

.

Α, να μη ξεχάσω, ο νεαρός, -προτιμω να τον λεώ ετσι,- πρόσφατα βραβευτηκε για το εργο του απο την Ακαδημια Αθηνων....

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

Το είδα πριν λίγο στα "ψιλά" των ειδήσεων, και συγκλονίστηκα

Κι επειδη η προηγούμενη  ανάρτηση, η σχετική με το τόπο μου, είχε πέραση, αλλά....

Αλλά κι επειδή, ναι μεν αγαπώ τον τοπο μου,  αλλά η αγάπη μου αυτη δεν με προτρέπει ούτε να εθελοτυφλώ ουτε επίσης και να γίνομαι προγονόπληκτη, σκέφτηκα να το αναρτησω  κι αυτό με σκοπό να το καυτηριάσω

Ε ναι, λοιπον, η Κρήτη δεν είναι πάντα ο «παράδεισος» και δεν με αφορά αν το λίγο ή το πολύ των κατοίκων της είναι εκείνοι που την μετατρέπουν σε κόλαση….

Με αφορά ότι ιστορίες ντροπης  σαν αυτή  με γονατίζουν κάνοντας με να σιχαίνομαι που είμαι από την Κρήτη,  κι υποθέτω όχι μόνο εμένα, αλλά οποιονδήποτε Κρητικό  θέλει πάνω απ΄ όλα  να λέγεται άνθρωπος
Ποιο είναι όμως αυτό που είδα;
Θυμάστε καθόλου τον Στάθη Λαζαρίδη; Τον ειδικό φρουρό  που έμεινε ζωντανός νεκρός σε μια ιστορία- συμπλοκή ανάμεσα σε αστυνομικούς και χασισοκαλλιεργητές των Ζωνιανων, πριν 26 μήνες;

Ένα νέο άντρα που δεν πρόλαβε να χαρεί τίποτα από όλα εκείνα τα αυτονόητα που δικαιούνται όλοι οι άνθρωποι

Ντροπή! Αισχος!

Δε ξέρω ούτε καν τι έχει απογίνει μ αυτούς τους δολοφόνους, αλλα πιστέψτε με, μεγάλος μέρος Κρητικών, αυτων τουλάχιστον που ξερω εγώ, καταδικάζει με βδελυγμία τη  πράξη τους

Ντροπή! Αισχος και για όσους επίσης ήξεραν αλλά συγκάλυπταν

Ποιος θα δώσει τώρα πίσω τη ζωή σ΄ αυτό το παιδι;

 Ποιος θα δώσει τώρα πίσω την χαρά σ  αυτό το πατέρα;
Ντροπή! Αίσχος και για τη πολιτεία, που το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει για το Στάθη ηταν να σταματησει πια να ταλαιπωρεί τους γονείς του …

ΥΓ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΠΛΟΓΚ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ ΚΑΤΙ  ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΟΙΡΟ ΠΑΤΕΡΑ , ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΟΥΝ

Το προσωπο αυτου του παιδιου, ο  πόνος αυτου του πατέρα, ΝΤΡΟΠΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ